1. Conceptos Fundamentais e Marco Xeral

Neste vídeo traballaremos unha decisión concreta: identificar os datos e as persoas implicadas nun expediente. O obxectivo é explicar o criterio empregado e aplicalo a unha situación de traballo. Comezaremos polo concepto, pasaremos ao procedemento e remataremos cun caso para resolver. Un expediente pode conter datos da persoa informante, das persoas afectadas e de terceiros. A protección de datos debe acompañar todo o ciclo de vida, desde o formulario ata o arquivo. Este curso aborda decisións operativas. As bases xurídicas e as restricións dos dereitos requiren avaliar o tratamento concreto.

Os datos persoais refírense a persoas físicas identificadas ou identificables: nomes, contactos, funcións, imaxes, opinións e detalles que permitan identificar indirectamente. As comunicacións poden conter información sanitaria, afiliación sindical ou supostas infraccións penais. As categorías especiais e os datos relativos a infraccións penais precisan consideración xurídica adicional. Etiquetar un ficheiro como confidencial non cambia o seu contido. En España, o artigo 32.2 da Lei 2/2023 esixe a supresión inmediata dos datos de categorías especiais recibidos, sen rexistralos nin tratalos no sistema interno de información. Aplique esta regra específica do sistema; non a substitúa por unha opción xenérica de conservar os datos con garantías reforzadas.

Aplique a seguinte regra: A lei cobre materias da UE e accións ou omisións que poidan constituír infraccións penais ou infraccións administrativas graves ou moi graves. Avalíe o ámbito da protección legal por separado dunha política ética máis ampla.

2. Aplicación Práctica e Regulación Nacional

Identifique as persoas interesadas, as categorías, a orixe, as finalidades, os destinatarios e os lugares de almacenamento. Determine quen decide as finalidades e os medios e cal é a función do provedor. Avalíe a base xurídica axeitada. O consentimento non é unha solución automática para unha canle legalmente obrigatoria. O consentimento para gravar unha comunicación ten unha finalidade concreta e non substitúe a avaliación de todos os tratamentos. Antes de continuar, transforme este procedemento nunha secuencia que podería explicar a un compañeiro. Identifique a primeira comprobación, a acción que depende do seu resultado e o rexistro que permite reconstruír a decisión. Siga a secuencia na pantalla e identifique o punto no que un erro cambiaría o resultado.

Unha comunicación sobre contratación inclúe mensaxes sobre a baixa médica dunha compañeira. Os datos de autorización aparecen xunto a datos de saúde. En España aplícase a regra de supresión inmediata das categorías especiais do artigo 32.2. O equipo conserva só a información necesaria que se pode tratar licitamente e rexistra a súa actuación sen reproducir os datos de saúde eliminados. Lea agora o caso con atención. Separe os feitos establecidos da información que aínda precisaría confirmar. Non engada motivos nin acontecementos que non foron descritos. Esta distinción importa para escoller unha resposta proporcionada á información dispoñible.

3. Caso Práctico e Criterios Clave

O exercicio é o seguinte: Retirar un nome converte automaticamente en anónimos todos os datos restantes? Escolla unha resposta e escriba unha frase que a explique. Durante a pausa, compare a súa elección cos criterios que acabamos de considerar. Pense tamén no material que conservaría para explicar a decisión máis adiante.

Non. Os cargos, os feitos e as combinacións de detalles poden permitir a identificación. A pseudonimización reduce a exposición, pero os datos seguen sendo persoais se a información adicional permite vinculalos a unha persoa.

Un erro que debe evitar é: usar unha cela de consentimento para xustificar indiscriminadamente todos os tratamentos da canle.

Aplique agora a regra nacional a unha segunda decisión. Unha comunicación clasifícase automaticamente como protexida porque contén a palabra corrupción. Que comprobación falta?

Lea os feitos e aplique o ámbito, o contexto e as condicións nacionais de protección. A etiqueta dun formulario axuda a organizar a información, pero non determina o marco xurídico. Se o caso queda fóra do réxime, identifique unha vía axeitada sen divulgar información innecesariamente.

Lembre estas tres ideas. Primeira: Identifique as persoas interesadas e as categorías. Segunda: Considere a identificación indirecta. Terceira: Determine a base xurídica axeitada.

Para aplicar esta aprendizaxe, consulte o procedemento utilizado na súa organización ou pense como o crearía. Identifique unha diferenza entre ese procedemento e o caso que acabamos de resolver. Anote o cambio que proporía e a información necesaria para xustificalo. Pode completar esta breve tarefa no material de apoio que acompaña o vídeo.

O resultado esperado desta unidade é a capacidade de identificar os datos e as persoas implicadas nun expediente. Revise a resposta explicada cando teña dúbidas e conserve o resumo para apoiar unha decisión futura.

Na ficha de traballo, relacione a súa proposta coa regra nacional deste vídeo. Identifique o documento ou campo da plataforma que debería cambiar e quen debe aprobar o cambio. Se conclúe que é unha boa práctica, explique o risco que pretende reducir. Se conclúe que existe un deber legal, rexistre a súa fonte e o seu ámbito.

Marco Xurídico Nacional: Ley 2/2023, de 20 de febrero, en transposición da Directiva (UE) 2019/1937 relativa á protección das persoas que informen sobre infraccións do Dereito da Unión.