Módulo 3: Comunicación interna, comunicación externa e revelación pública

1. Conceptos Fundamentais e Marco Xeral

O tema deste vídeo é comunicación interna, comunicación externa e revelación pública. Ao rematar, debería ser capaz de explicar as diferenzas entre as vías de comunicación e as súas condicións. Relacionaremos a información dispoñible, o criterio que orienta a decisión e a acción que debe quedar rexistrada. Siga o caso e compare a súa resposta coa proposta. O réxime nacional ten o seu propio ámbito e as súas condicións. Unha organización pode aceptar un abano máis amplo de comunicacións segundo a súa política, pero iso non significa que todas reciban automaticamente a mesma protección legal. A avaliación distingue a recepción da información, o seu seguimento e o respecto dos dereitos das persoas.

A comunicación interna diríxese á canle da organización. A externa diríxese á autoridade competente. A revelación pública pon a información á disposición do público e está suxeita a condicións adicionais. Non todos os países establecen a mesma relación entre as vías interna e externa. Avalíe o destinatario, as condicións nacionais e o risco concreto, sen dar por suposta a protección automática dunha publicación nas redes sociais.

Aplique a seguinte regra: A Autoridad Independiente de Protección del Informante, A.A.I., e as autoridades das comunidades autónomas actúan dentro das súas competencias materiais e territoriais. É posible a comunicación externa directa. Unha autoridade autonómica non queda automaticamente substituída pola autoridade nacional.

2. Aplicación Práctica e Regulación Nacional

Identifique o obxectivo, os riscos e a autoridade competente. Consulte as condicións nacionais antes de explicar a elección da vía. Unha canle aloxada por un provedor tecnolóxico pode seguir sendo interna. A diferenza depende de quen recibe as comunicacións e toma as decisións, non do lugar onde se aloxa a canle. A revelación pública require unha avaliación propia, mesmo cando sería admisible unha comunicación externa. Antes de continuar, transforme este procedemento nunha secuencia que podería explicar a un compañeiro. Identifique a primeira comprobación, a acción que depende do seu resultado e o rexistro que permite reconstruír a decisión. Siga a secuencia na pantalla e identifique o punto no que un erro cambiaría o resultado.

Unha empregada ten motivos razoables para temer represalias se informa internamente. Pretende dirixirse á autoridade competente. Outro empregado quere publicar documentos nas redes sociais porque considera que o proceso é demasiado lento. Estas vías requiren avaliacións separadas; a segunda decisión non se deriva automaticamente da primeira. Lea agora o caso con atención. Separe os feitos establecidos da información que aínda precisaría confirmar. Non engada motivos nin acontecementos que non foron descritos. Esta distinción importa para escoller unha resposta proporcionada á información dispoñible.

3. Caso Práctico e Criterios Clave

O exercicio é o seguinte: O aloxamento por un provedor tecnolóxico converte automaticamente unha plataforma nunha canle externa de información? Escolla unha resposta e escriba unha frase que a explique. Durante a pausa, compare a súa elección cos criterios que acabamos de considerar. Pense tamén no material que conservaría para explicar a decisión máis adiante.

Non. Pode seguir sendo a canle interna da organización. A comunicación externa diríxese a unha autoridade legalmente competente. A revelación pública é unha terceira vía con requisitos propios, que deben avaliarse por separado.

Un erro que debe evitar é: ensinar unha secuencia obrigatoria e sen excepcións que vai da comunicación interna á externa e á revelación pública.

Aplique agora a regra nacional a unha segunda decisión. Unha páxina de asesoramento preséntase como único destino para todas as comunicacións. Que comprobación falta?

Deben confirmarse as competencias e a función do destinatario. O asesoramento, a recepción externa, a investigación e a protección poden corresponder a órganos diferentes. Comprobe tamén as condicións nacionais da vía seleccionada. A información para as persoas usuarias debe axudar a atopar o procedemento correcto sen esixir pasos inexistentes na lei.

Lembre estas tres ideas. Primeira: O destinatario determina o tipo de canle. Segunda: A comunicación externa directa está suxeita a condicións. Terceira: A revelación pública ten requisitos propios.

Para aplicar esta aprendizaxe, consulte o procedemento utilizado na súa organización ou pense como o crearía. Identifique unha diferenza entre ese procedemento e o caso que acabamos de resolver. Anote o cambio que proporía e a información necesaria para xustificalo. Pode completar esta breve tarefa no material de apoio que acompaña o vídeo.

O resultado esperado desta unidade é a capacidade de explicar as diferenzas entre as vías de comunicación e as súas condicións. Revise a resposta explicada cando teña dúbidas e conserve o resumo para apoiar unha decisión futura.

Na ficha de traballo, relacione a súa proposta coa regra nacional deste vídeo. Identifique o documento ou campo da plataforma que debería cambiar e quen debe aprobar o cambio. Se conclúe que é unha boa práctica, explique o risco que pretende reducir. Se conclúe que existe un deber legal, rexistre a súa fonte e o seu ámbito.